October 31
เน่า เน่า เน่า
เน่าแร้วคับพี่น้องเสปชกรู
หนไปสนใจแต่ hi5 เกินไป จน space น้อยใจหมดแร้ว อิอิ
เรื่องราวเก่าๆในเสปชนี้
ตอนแรกก็ว่าจะลบ
คิดไป-คิดมา ไม่ลบดีกว่า
เก็บไว้เป็นความทรงจำ เพราะมันมีสิ่งดีๆเยอะแยะ
เรื่องราวต่างๆมากมายใน 2 ปีกว่าๆ ที่ผานมา ณ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
ดอยแง่ม ลานดาวเด่น เน้นค่าเทอม (อย่างที่โบ้เล็กมันว่า)
มีทั้งสุข ทุกข์ น้ำเน่า เศร้า เคล้าน้ำตา
ซะเป๊ะ-ซะป๊ะ ไปหมด
เหอๆ
อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป
อะไรที่ดีก็เก็บมันไว้
ที่ไม่ดีก็ทิ้งมันปาย.............................ชิมิ
เกรดออกครบหมดแล้ว
ก็..อ่านะ
สู้ๆ กันต่อไป
ชีวิตยังมีหวัง ติดแล้วก็ลงใหม่ ขอเพียงเราตั้งใจ ไม่ท้อ (และไม่โดด)
ยิ้มเข้าไว้ !!!!
September 27
8 ตุลาคม
ปิดท้ายการสอบ final die อย่างสวยงาม
ตั๋วเงินและบัญชีเดินสะพัด
555+
มียากกว่านี้อีกมั้ยคะ
4 ข้อเน้นๆ อ่านไปตรงเป๊ะ !!
รอลุ้นกันอีกทีตอนเกรดออก ลุ้นๆๆๆ
เด๋วก็รู้กันคับพี่น้อง ใครจะอยู่ ใครจะไป ใครจะแน่กว่ากัน ฮ่าๆๆ
ล้อเล่นนะ สู้ๆนะ เพื่อนๆ เด๋วเปิดเทอมเจอกันนะค้าบ
ติดต่อกันบ้างล่ะ
กลับบ้านแล้วนะ สัญญาว่าจะคิดถึงทุกคน
รัก(พวกมึง)เธอ ทุกวันน้า......
September 21
อ่า จา สอบ แร้ว ง่า
ยาง ม่าย มี ราย ใน หัว เรยยย เหอๆ
มัวแต่ ..แรด.. อยู่ น่านแหละ
เอ่อ ไปตัดผมมาใหม่คร่า
เหมือนมารุโกะ เรย สาดดด
ผมม้า ข้างหน้าสั้นเต่อ!!
ผมข้างหลังสั้นได้ใจ..
แอบเสียดายนิดๆ แต่ก็ม่ายเปงไร
" ผมเสีย ต้องตัดทิ้ง " ฮ่า
คุงแม่ สุดที่ร๊ากกกกก
บ่นกรูใหญ่เรยย
" ไปตัดมาทามมาย ผมหน้าม้า บอกให้ซอยสั้น-ซอยสั้น
ข้างหน้าก็ซอยทำมะดาสิ ไม่ได้ดั่งใจเรยย "
555+ โดนด่า ไปตามระเบียบ
ยุดีนัก ตัดจิงๆซะเรย เปงไงล่ะ ..ชิว ชิว
แน๊ว...แนว แนวเกิ๊น !!
อ่านสือสอบง่วนเรยยช่วงนี้
แมร่ง เยอะ ชิหาย
ตังก็ไม่มี อยากกิน สา ระ พัด
ไม่มีคนเลี้ยงกะเขา เศร้าสิ้นดี !
แฟนก็ไม่มี เหงาๆๆ ไร้สาระไปวันๆ เฮ้อ..แต่ก็ดีนะ
กะลังอยู่ในช่วง check rate กะเพื่อนสาว
เฮฮา บ้าบอ ไปเร่ย หนุกดี ชอบ-ชอบ-ชอบ
ประสบการณ์ที่คุ่มค่า กับเวลา 2 เดือนที่ผ่านมา
มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย (มากจิงๆกรุ confirm)
เหมือนจุดเปลี่ยนของชีวิต มีเปลี่ยนครั้งที่ 1 ก็ต้องมีเปลี่ยนครั้งที่ 2
แม้จะเปลี่ยนในเรื่องที่ต่างกาน แต่มันก็มีผลกับเราโดยตรง
เปลี่ยนก็เปลี่ยนสิวะ คิดซะว่า มันคือ "รสชาดของชีวิต"(ที่ไม่ค่อยอร่อย)
หลังจากนี้ จะเปลี่ยนอีกทีก็..โน่นแหละ เรียนจบ!!
ช่างมาน ผ่านมาแร้ว ให้มานผ่านปาย
ก็แค่ จุด จุด จุด
.................
ps.
ขอบจาย"เพื่อน" ทุกคนที่เข้าใจ และ อยู่เปงเพื่อน
ขอบจาย "นาย" สำหรับทุกอย่าง
ขอบจาย "ตาหยี" ที่สร้างรอยยิ้มที่สดใส เห็นแล้วสบายใจ
และสุดท้าย
ขอบจาย " M.E NU " มากๆ น๊า..คร๊า
i promisr, i'll be a good child for everyone.
good learn, good person and good love (u) everybody ^_^
July 28
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
มีเกาะเเห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆอีกมากมาย
วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า "เกาะกำลังจะจมน้ำ "
ดังนั้นความรู้สึกทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
มีแต่ "ความรัก"เท่านั้นที่ตัดสินใจอาศัยอยู่บนเกาะ
เพราะต้องการอยู่บนเกาะจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย
เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว
ความรักจึงคิดตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
"ความรวย"เเล่นเรือผ่านมาแล้วตอบว่า
"ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันเต็มไปด้วยเงินทองแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ"
ความรักตัดสินใจจะถาม"ความเห็นแก่ตัว"ซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย
"เรือคันงาม ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย"
"ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอกความรัก คุณหน่ะตัวเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย"
"ความเศร้า"ได้พายเรือใกล้เข้ามา
ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
"ความเศร้าอนุญาติให้ฉันขึ้นเรือคุณน๊ะ"
"โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษน๊ะ"
"ความสุข"ก็ได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน
แต่เขาไม่ได้ยิน...แม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมัวแต่กำลังมีความสุข
ทันใดนั้น มีเสียงดังขึ้นมา
"มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง"
ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
จนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีคนนั้น
เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง
ก็จากไปตามทางของแต่ล่ะคน
ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเค้า
ความรักจึงถาม"ความรู้"
"ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"
ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรู้ของตนเองว่า"เวลา"
ความรักถามต่อว่า
"แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันหล่ะ"
ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตนเอง แล้วตอบความรักว่า
"ก็เพราะว่าเพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน"
แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลืมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย
ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ
ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น...จนลืมมองมาที่"ความเป็นเพื่อน"...
ซึ่งเลือกที่จะอยู่ข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว
เพราะ"ความเคยชิน"จึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...
ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีมากที่ความรักปลอดภัย
และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุข
เพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...
ถึงแม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์
แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป
แม้จะไม่ยิ่งใหญ่ แต่จะคงอยู่เคียงข้างความรักเสมอ
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่จากไปเหมือนกาลเวลา
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่รักเกียจเหมือนความเห็นแก่ตัว
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ตนไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย
ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า
และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ตนไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
ทั้งนี้ก็เพราะ...
"ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป"
July 21
แฮ่ๆ วันก่อนไปร้อง 'เกะ มา อิอิ
เนื่องในโอกาสไรอ่ะหรอ ก้อ "อยากไป" ไง ฮ่าฮ่า
พอดีมีบัตรสมาชิกอ่ะนะ ลดครึ่งราคา ดีๆ ชอบชอบ
ไปเฉพาะเพื่อนๆใน sec เท่านั้นนะคะ คนอื่นอย่าแหลม
วางโครงการกันมานาน เลื่อนแล้วเลื่อนอีก และแล้วพวกเราก็ฝ่าอุปสรรคนานัปการมาได้ เยี่ยม!
Red Rose สวนสนุกหฤหรรษ์ เหอๆ
ห้อง Mermaid น่ารักมั่กมาก สวยดี กว้างสาดดด
เหมาะสำหรับ......ก๊งเหล้า เล่นไพ่ กะเพื่อน อย่าเพิ่งคิดมาก อิอิ
เพื่อนรักของกรู ร้องเพลงกันได้มันส์ในอารมณ์มาก สงสัยเก็บกดกันมานานมั๊ง
โถ.................ทำไปได้ สาดดดดดดดดดด
ถึงแม้เพลงมันจะไม่ค่อยใหม่เท่าไหร่ แต่เราก็หนุกกันได้นี่เนอะ
ไอ่บิ๊กก็ลีลาเหลือร้าย ให้กรู ดม ตูดอยู่ได้ สาดดด
ท่านโอห์มก็เหลือจะรับประทาน ร้องได้ทุกแนว เอ่อ โอห์มคะ ไม่ร้องซักเพลงจะได้มั้ยเพื่อน
โบ้จัง ก็..อ่านะ เหมือนเมายาดองมาเลย เผยธาตุแท้ก็วันนี้ นี่เอง 555++
บอมคุง ก็ร้องเพราะ ตัดผมมาใหม่ หล่อสัด เพื่อนกู ดูเข้มข้นขึ้น
ตอยจ๊า "อย่ามองตาได้มั้ยถ้าเธอไม่แคร์..." ร้องเพลงผู้หญิงซะงั้น แยกไม่ออกเลยว่าเสียงกรู หรือ เสียงมึง กร๊ากๆๆ
อีนู๋เจิน ร้องก็เหมือนไม่ได้ร้อง ถือไมค์ก็ไม่ต่างกับร้องปากเปล่า คุยโทสับมันทั้งคืน สาดดดดดดดดดดดด
นุ๊กนิค ก็เต็มที่กะชีวิต ร้องได้ทุกแนว บอกมา นิค "จัดไป" เยี่ยมมากคับพี่น้อง
เอี่ยวของกรู หอบสังขารมากะเพื่อนจนได้ มาแบบเพลียๆ มึนๆ น่ารักมากมาย "ใจ" ว่ะ ชอบๆ
เย้ๆ เพิ่งเคยเห็นพี่ขุน ร้องเพลงนะเนี่ย ขนาดอยู่บ้านยังมานะ เจ๋งป่ะล่ะ
นู๋พีทก็เข้ากับพวกเราได้ ดีๆๆๆ มีเพื่อนเพิ่มอีกคนล่ะ
ส่วนกรูอ่ะหรอ ไม่ต้องพูดถึง ... เพื่อนเป็นยังไง กรูก็อย่างงั้นแหละ หนุกดี ปลดปล่อย อยู่กะเพื่อนๆ สบายใจ เพราะ "เพื่อนไม่เคยทำร้ายกรู"
ดีจังเพื่อนเราสนิทกันมากกว่าเดิมแล้ว ทีนี้ล่ะมึง เมากันมันส์สาดดดดดดดดดด
เสียดายบอมต้องโต้วาทีตอนเช้า ไม่งั้นนะ "โต้รุ่ง" แหงม-แหงม
เอาล่ะ พอละเนาะ ง่วงแล้ว ไปนอนดีกว่า
ps.
อยากบอกว่า รักเพื่อน sec 21 มากมาย
พวกเรามีแต่เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความจริงใจ
ขอให้เรามีกันอย่างงี้ตลอดไป และขออย่าให้ใครต้องจากไปอีก
คิดถึง เปเป้ อยากให้อยู่ด้วยนะ กลับมาหาเพื่อนที่นี่ไวไวเน้อ...!!
July 08
@@@@
ช่วงเวลาที่เรากำลังมีความสุข เราไม่เคยคิดเลยว่า...
วันนึง "ความสุขนั้น มันจะทำร้ายเรา"
สิ่งที่เราเห็นอาจไม่เป็นอย่างที่เราคิด
เราไม่สามารถไว้ใจใครได้นอกจาก "ตัวของเราเอง"
บ่อยครั้งที่เราพบกับความผิดหวัง ร้องไห้ เสียใจ และ "เสียความรู้สึก"
การทรยศ หักหลัง และความสับสนในใจ ที่ไม่สามารถเรียกร้องให้ใครมาช่วยหาคำตอบได้
ไม่มีอะไร และ ไม่มีใคร ที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต เพราะเราไม่สามารถจะยึดติดทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ได้
สิ่งหนึ่งที่ยังคงหลงเหลือ นั่นก็คือ ตัวของเราเอง
หลากหลายปัญหาที่ประดังประเดเข้ามาในชีวิต
มันทำให้เราไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้ บางวันที่เกินจะทนไหวก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
แต่มันก็เป็นความคิด ของ "คนโง่" ที่หนีปัญหาเท่านั้น
เราเป็นคนกำหนดเองว่า จะให้ชีวิตเราเป็นแบบไหน .. ยังไง ..
"ไม่มีใครมาทำร้ายเราได้ ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวของเราเอง" ขอบคุณเจ้าของประโยคนี้ที่ทำให้เราคิดได้
@@@@
เมื่อเวลาผ่านไป เราก็ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในอีกรูปแบบหนึ่ง
ชีวิตที่มีพร้อมทุกอย่าง แต่ไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง
เหมือนนกตัวนึงที่เคยใช้ชีวิตอิสระในท้องฟ้ากว้าง หากโดนจับไปใส่กรงมันคงจะไม่มีความสุขนัก
ถึงแม้จะเป็น "กรงทอง" ก็ตาม แต่..ธรรมชาติของนก ยังคงต้องการ "อิสระ"
ดีจะกว่ามั้ย ถ้าคุณจับนกตัวนั้นไป แล้วให้มันบินอย่างอิสระภายในรั้วของคุณ โดยที่ไม่ต้องขังมันไว้ในกรง
นั่นเป็นการให้อิสระ และให้เป็นตัวของมันเอง
"นกก็คือนก นกก็ต้องบิน"
โดยที่คุณเลี้ยงมันด้วยความรัก ความเอาใจใส่
เชื่อได้เลยว่า... มันคงไม่หนีคุณไปไหน
เพราะบางสิ่งที่ขาดหาย หากพยายามจะเติมให้เต็ม ก็ต้องเติมแบบพอดี มันถึงจะ "อยู่ได้"
แต่ถ้าเกินพอดี มันก็ "ยาก" ที่จะอยู่ได้เช่นกัน
.......................
..........................................หลังจากที่ผ่านพ้นช่วงเลวร้าย
ชีวิตเรายังคงดำเนินต่อไป ..................
หลังจากที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เรื่อยๆ ท้อแท้ และหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
ตอนนี้เราก็เริ่มที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกครั้ง
มันก็แค่ความสุขเล็กๆน้อยๆ จากการสนุกสนาน เฮฮา กิน เที่ยว กะเพื่อนๆ
ชีวิตลำยองที่เคยทิ้งมันไป วันนี้มันย้อนกลับมาใหม่ แต่อยู่ในขนาดที่ "พอดี"
ขอบคุณแม่ พี่สาว เพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อนอีกหลายๆคน
และอีก "หลายๆคน"
ที่...รัก ,ให้กำลังใจ ,แนะนำ ,ตักเตือน ,หวังดี ,สั่งสอน ,เปงห่วง
และอีกหลายๆอย่าง
ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เรากลับมายิ้มได้อีกครั้ง
ขอบคุณจริงๆ
...............
ps.
ใครก็ตามที่ติดต่อไม่ได้ ก็ไม่ต้องตกใจนะ แล้วจะติดต่อไปเอง
ไม่ต้องเป็นห่วง "ยังอยู่ได้ สบายดี"
Tools 
Help
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
