[A]..[o]..[F]'s profile[A]..nich..[o]..nich..[F...PhotosBlogNetwork Tools Help

Blog


    November 24

    alone

     
    T_alone_T
    .....
     
    วันนี้..
     วันลอยกระทง
    ไม่รู้สึกอยากไปไหน
    อาจเป็นเพระไม่รู้จะไปกะใครด้วยมั๊ง (ไม่เกี่ยวหรอก)
    เหนื่อยมาทั้งวันล่ะ
    นอนดึก ตื่นเช้า กินข้าวน้อย(หรอ) เรียน 8 ชั่วโมงติดกัน
    เพลีย เพลียมาก.....
    เพื่อนชวนไปเที่ยว กรูก้อไม่ไป
    เพื่อน(เก่า) ชวนขึ้นภู(ชี้ฟ้า) กรูก้อไม่ไป (ฝันไปเหอะ ว่าจะไป)
    อยู่ห้อง เล่นคอม
    โชคดี มีคนไม่ไปเหมือนเรา (มันให้เหตุผลว่า "หนาว" บ้าจิง)
    คุยเป็นเพื่อนอยู่นาน (ขอบใจนะ อิ หล่อ )
    ไปสระน้ำหน้ามอมาแปปนึง
    ไม่ได้รู้สึกสนุกสนานกะเขาเร๊ยกรู (เฉยๆว่ะ)
    ไปนั่งกินหนม ดูเขาเล่นกัน (ไปทำไมวะเนี่ย วู้..)
    กลับห้องมา (เบื่ออีกล่ะ)
    วันนี้..
    " เหงาๆ เนอะ "
    เพิ่งจะรู้สึกว่า "เหงา" ก็วันนี้แหละ
    เปิดอะไรดูไปเรื่อย คิดอะไรเรื่อยเปื่อย น้ำตาไหลเฉยเลย
    ทั้งๆที่ดูก้อไม่ได้อะไร
    คิดไปก็ไร้สาระ ไม่ได้เกิดประโยชน์อะไรกะชีวิตกรูเร๊ย
    น่าสงสารตัวเอง วุ้ย
    อยู่คนเดียวจนฟุ้งซ่าน....
    สมควรแล้ว
    ไปเที่ยวกะเพื่อนซะก้อหมดเรื่อง (ชิมิ)
     
    นอนดีกว่า
     
    ............
     
    ps.
     
    " คิดถึงนะ "
     
    ..................................Aof_apt....................................

     
    October 31

    อัพรอบเดือน

    P1020240aof
     
     
    เน่า เน่า เน่า
     เน่าแร้วคับพี่น้องเสปชกรู
    หนไปสนใจแต่ hi5 เกินไป จน space น้อยใจหมดแร้ว อิอิ
     
    เรื่องราวเก่าๆในเสปชนี้
    ตอนแรกก็ว่าจะลบ
    คิดไป-คิดมา ไม่ลบดีกว่า
    เก็บไว้เป็นความทรงจำ เพราะมันมีสิ่งดีๆเยอะแยะ
    เรื่องราวต่างๆมากมายใน 2 ปีกว่าๆ ที่ผานมา ณ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง
     
    ดอยแง่ม ลานดาวเด่น เน้นค่าเทอม (อย่างที่โบ้เล็กมันว่า)
     
    มีทั้งสุข ทุกข์ น้ำเน่า เศร้า เคล้าน้ำตา
    ซะเป๊ะ-ซะป๊ะ ไปหมด
     
    เหอๆ
    อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไป
    อะไรที่ดีก็เก็บมันไว้
    ที่ไม่ดีก็ทิ้งมันปาย.............................ชิมิ
     
    เกรดออกครบหมดแล้ว
    ก็..อ่านะ
    สู้ๆ กันต่อไป
    ชีวิตยังมีหวัง ติดแล้วก็ลงใหม่ ขอเพียงเราตั้งใจ ไม่ท้อ (และไม่โดด)
     
    ยิ้มเข้าไว้ !!!!
     
     
    September 27

    final die

     

    8 ตุลาคม

    ปิดท้ายการสอบ final die อย่างสวยงาม

    ตั๋วเงินและบัญชีเดินสะพัด

    555+

    มียากกว่านี้อีกมั้ยคะ

    4 ข้อเน้นๆ อ่านไปตรงเป๊ะ !!

    รอลุ้นกันอีกทีตอนเกรดออก ลุ้นๆๆๆ

    เด๋วก็รู้กันคับพี่น้อง ใครจะอยู่ ใครจะไป ใครจะแน่กว่ากัน ฮ่าๆๆ

    ล้อเล่นนะ สู้ๆนะ เพื่อนๆ เด๋วเปิดเทอมเจอกันนะค้าบ

    ติดต่อกันบ้างล่ะ

    กลับบ้านแล้วนะ สัญญาว่าจะคิดถึงทุกคน

    รัก(พวกมึง)เธอ ทุกวันน้า......Open-mouthed

     

    September 21

    ฟ้า-แดง กะ แดง-ทอง

     
    อ่า จา สอบ แร้ว ง่า
    ยาง ม่าย มี ราย ใน หัว เรยยย เหอๆ
    มัวแต่ ..แรด.. อยู่ น่านแหละ
     
    เอ่อ ไปตัดผมมาใหม่คร่า
    เหมือนมารุโกะ เรย สาดดด 
    ผมม้า ข้างหน้าสั้นเต่อ!!
    ผมข้างหลังสั้นได้ใจ..
    แอบเสียดายนิดๆ แต่ก็ม่ายเปงไร
    " ผมเสีย ต้องตัดทิ้ง " ฮ่า
     
     คุงแม่ สุดที่ร๊ากกกกก
    บ่นกรูใหญ่เรยย
    " ไปตัดมาทามมาย ผมหน้าม้า บอกให้ซอยสั้น-ซอยสั้น
    ข้างหน้าก็ซอยทำมะดาสิ ไม่ได้ดั่งใจเรยย "
    555+ โดนด่า ไปตามระเบียบ
    ยุดีนัก ตัดจิงๆซะเรย เปงไงล่ะ ..ชิว ชิว
    แน๊ว...แนว แนวเกิ๊น !!
     
    อ่านสือสอบง่วนเรยยช่วงนี้
    แมร่ง เยอะ ชิหาย
    ตังก็ไม่มี อยากกิน สา ระ พัด
    ไม่มีคนเลี้ยงกะเขา เศร้าสิ้นดี !
    แฟนก็ไม่มี เหงาๆๆ ไร้สาระไปวันๆ เฮ้อ..แต่ก็ดีนะ
     
    กะลังอยู่ในช่วง check rate กะเพื่อนสาว
    เฮฮา บ้าบอ ไปเร่ย หนุกดี ชอบ-ชอบ-ชอบ
     
    ประสบการณ์ที่คุ่มค่า กับเวลา 2 เดือนที่ผ่านมา
    มีอะไรเกิดขึ้นมากมาย (มากจิงๆกรุ confirm)
    เหมือนจุดเปลี่ยนของชีวิต มีเปลี่ยนครั้งที่ 1 ก็ต้องมีเปลี่ยนครั้งที่ 2 
    แม้จะเปลี่ยนในเรื่องที่ต่างกาน แต่มันก็มีผลกับเราโดยตรง
    เปลี่ยนก็เปลี่ยนสิวะ  คิดซะว่า มันคือ "รสชาดของชีวิต"(ที่ไม่ค่อยอร่อย)
    หลังจากนี้ จะเปลี่ยนอีกทีก็..โน่นแหละ  เรียนจบ!!
    ช่างมาน ผ่านมาแร้ว ให้มานผ่านปาย
    ก็แค่ จุด จุด จุด
     
    .................
     
    ps.
    ขอบจาย"เพื่อน" ทุกคนที่เข้าใจ และ อยู่เปงเพื่อน
    ขอบจาย "นาย" สำหรับทุกอย่าง
    ขอบจาย "ตาหยี" ที่สร้างรอยยิ้มที่สดใส เห็นแล้วสบายใจ
    และสุดท้าย
    ขอบจาย " M.E NU " มากๆ น๊า..คร๊า
     
    i promisr, i'll be a good child for everyone.
    good learn, good person and good love (u) everybody  ^_^
    July 28

    ความรู้สึก


     
    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว

    มีเกาะเเห่งหนึ่งซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน
    ความสุข ความเศร้า ความรู้ และอื่นๆอีกมากมาย


    วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า "เกาะกำลังจะจมน้ำ "
    ดังนั้นความรู้สึกทั้งหมดจึงเตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ
    มีแต่ "ความรัก"เท่านั้นที่ตัดสินใจอาศัยอยู่บนเกาะ
    เพราะต้องการอยู่บนเกาะจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย

     
    เมื่อเกาะเกือบจะจมแล้ว
    ความรักจึงคิดตัดสินใจขอความช่วยเหลือ
    "ความรวย"เเล่นเรือผ่านมาแล้วตอบว่า
    "ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไม่ได้ เพราะเรือฉันเต็มไปด้วยเงินทองแล้ว ฉันไม่มีที่ให้เธอ"

    ความรักตัดสินใจจะถาม"ความเห็นแก่ตัว"ซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วย
    "เรือคันงาม ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย"
    "ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอกความรัก คุณหน่ะตัวเปียก อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย"
    "ความเศร้า"ได้พายเรือใกล้เข้ามา
    ความรักก็ได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก
    "ความเศร้าอนุญาติให้ฉันขึ้นเรือคุณน๊ะ"
    "โอ้ความรัก ฉันกำลังเศร้ามากเลย ฉันต้องการอยู่คนเดียว ขอโทษน๊ะ"

    "ความสุข"ก็ได้ผ่านความรักไปแล้วเหมือนกัน
    แต่เขาไม่ได้ยิน...แม้แต่เสียงร้องเรียกขอความช่วยเหลือของความรักเพราะมัวแต่กำลังมีความสุข

    ทันใดนั้น มีเสียงดังขึ้นมา
    "มานี่ความรัก ฉันจะรับคุณไปเอง"
    ความรักรู้สึกขอบคุณและดีใจเป็นอย่างมาก
    จนลืมถามชื่อว่า ใครคือผู้ใจดีคนนั้น

    เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง
    ก็จากไปตามทางของแต่ล่ะคน
    ความรักนึกขึ้นมาได้ว่า ลืมถามชื่อผู้ที่ช่วยเหลือเค้า
    ความรักจึงถาม"ความรู้"
    "ใครเหรอที่เป็นคนช่วยฉัน"
    ความรู้ตอบอย่างภาคภูมิใจในความรู้ของตนเองว่า"เวลา"
    ความรักถามต่อว่า
    "แต่ทำไมเวลาถึงช่วยฉันหล่ะ"
    ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตนเอง แล้วตอบความรักว่า
    "ก็เพราะว่าเพียงเวลาเท่านั้น ที่เข้าใจว่า ความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน"


    แต่ว่า...มีสิ่งหนึ่งที่เราอาจลืมเลือนไป ถ้าหากจะไม่กล่าวถึงเสียเลย
    ขณะที่ความรักกำลังมองหาคนช่วยออกจากเกาะ
    ความรักคงยุ่งอยู่กับการมองหาผู้อื่น...จนลืมมองมาที่"ความเป็นเพื่อน"...
    ซึ่งเลือกที่จะอยู่ข้างความรักตั้งแต่แรกแล้ว
    เพราะ"ความเคยชิน"จึงทำให้ความรักมองไม่เห็นความสำคัญของความเป็นเพื่อน...
    ในขณะที่ความรักจากไปพร้อมกับเวลา
    ความเป็นเพื่อนรู้สึกดีมากที่ความรักปลอดภัย
    และแม้จะต้องห่างกัน แต่ความเป็นเพื่อนกลับรู้สึกเป็นสุข

    เพราะความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...
    ถึงแม้เกาะนี้จะจมลงไปชั่วนิรันดร์
    แต่...ความเป็นเพื่อนจะยังเป็นอมตะในใจของความรักตลอดไป
    แม้จะไม่ยิ่งใหญ่ แต่จะคงอยู่เคียงข้างความรักเสมอ
    ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่จากไปเหมือนกาลเวลา
    ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่รักเกียจเหมือนความเห็นแก่ตัว
    ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ตนไม่แบ่งชั้นกันเหมือนความรวย
    ความเป็นเพื่อนรู้ดีว่า...ตนไม่อ้างว้างเหมือนความเศร้า
    และความเป็นเพื่อนรู้ดีว่าตน...ตนไม่เปลี่ยนแปลงเหมือนความสุข
    ทั้งนี้ก็เพราะ...

    "ความเป็นเพื่อนจะอยู่ในใจตลอดไป"



     

    July 21

    O-ke at RED ROSE

     
    แฮ่ๆ วันก่อนไปร้อง 'เกะ มา อิอิ
    เนื่องในโอกาสไรอ่ะหรอ ก้อ "อยากไป" ไง ฮ่าฮ่า
    พอดีมีบัตรสมาชิกอ่ะนะ ลดครึ่งราคา ดีๆ ชอบชอบ
    ไปเฉพาะเพื่อนๆใน sec เท่านั้นนะคะ คนอื่นอย่าแหลม
    วางโครงการกันมานาน เลื่อนแล้วเลื่อนอีก และแล้วพวกเราก็ฝ่าอุปสรรคนานัปการมาได้ เยี่ยม!
    Red Rose สวนสนุกหฤหรรษ์ เหอๆ
    ห้อง Mermaid น่ารักมั่กมาก สวยดี กว้างสาดดด
    เหมาะสำหรับ......ก๊งเหล้า เล่นไพ่ กะเพื่อน อย่าเพิ่งคิดมาก อิอิ
    เพื่อนรักของกรู ร้องเพลงกันได้มันส์ในอารมณ์มาก สงสัยเก็บกดกันมานานมั๊ง
    โถ.................ทำไปได้ สาดดดดดดดดดด
    ถึงแม้เพลงมันจะไม่ค่อยใหม่เท่าไหร่ แต่เราก็หนุกกันได้นี่เนอะ
    ไอ่บิ๊กก็ลีลาเหลือร้าย ให้กรู ดม ตูดอยู่ได้ สาดดด
    ท่านโอห์มก็เหลือจะรับประทาน ร้องได้ทุกแนว เอ่อ โอห์มคะ ไม่ร้องซักเพลงจะได้มั้ยเพื่อน
    โบ้จัง ก็..อ่านะ เหมือนเมายาดองมาเลย เผยธาตุแท้ก็วันนี้ นี่เอง 555++
    บอมคุง ก็ร้องเพราะ ตัดผมมาใหม่ หล่อสัด เพื่อนกู ดูเข้มข้นขึ้น
    ตอยจ๊า "อย่ามองตาได้มั้ยถ้าเธอไม่แคร์..." ร้องเพลงผู้หญิงซะงั้น แยกไม่ออกเลยว่าเสียงกรู หรือ เสียงมึง กร๊ากๆๆ
    อีนู๋เจิน ร้องก็เหมือนไม่ได้ร้อง ถือไมค์ก็ไม่ต่างกับร้องปากเปล่า คุยโทสับมันทั้งคืน สาดดดดดดดดดดดด
    นุ๊กนิค ก็เต็มที่กะชีวิต ร้องได้ทุกแนว บอกมา นิค "จัดไป" เยี่ยมมากคับพี่น้อง
    เอี่ยวของกรู หอบสังขารมากะเพื่อนจนได้ มาแบบเพลียๆ มึนๆ น่ารักมากมาย "ใจ" ว่ะ ชอบๆ
    เย้ๆ เพิ่งเคยเห็นพี่ขุน ร้องเพลงนะเนี่ย ขนาดอยู่บ้านยังมานะ เจ๋งป่ะล่ะ
    นู๋พีทก็เข้ากับพวกเราได้ ดีๆๆๆ มีเพื่อนเพิ่มอีกคนล่ะ
    ส่วนกรูอ่ะหรอ ไม่ต้องพูดถึง ... เพื่อนเป็นยังไง กรูก็อย่างงั้นแหละ หนุกดี ปลดปล่อย อยู่กะเพื่อนๆ สบายใจ เพราะ "เพื่อนไม่เคยทำร้ายกรู"
    ดีจังเพื่อนเราสนิทกันมากกว่าเดิมแล้ว ทีนี้ล่ะมึง เมากันมันส์สาดดดดดดดดดด
    เสียดายบอมต้องโต้วาทีตอนเช้า ไม่งั้นนะ "โต้รุ่ง" แหงม-แหงม
    เอาล่ะ พอละเนาะ ง่วงแล้ว ไปนอนดีกว่า
     
    ps.
    อยากบอกว่า รักเพื่อน sec 21 มากมาย
    พวกเรามีแต่เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความจริงใจ
    ขอให้เรามีกันอย่างงี้ตลอดไป และขออย่าให้ใครต้องจากไปอีก
    คิดถึง เปเป้ อยากให้อยู่ด้วยนะ กลับมาหาเพื่อนที่นี่ไวไวเน้อ...!!
     
     
     
     
    July 08

    The Storm

     
    @@@@
     
    ช่วงเวลาที่เรากำลังมีความสุข เราไม่เคยคิดเลยว่า...
    วันนึง "ความสุขนั้น มันจะทำร้ายเรา"
    สิ่งที่เราเห็นอาจไม่เป็นอย่างที่เราคิด
    เราไม่สามารถไว้ใจใครได้นอกจาก "ตัวของเราเอง"
    บ่อยครั้งที่เราพบกับความผิดหวัง ร้องไห้ เสียใจ และ "เสียความรู้สึก"
    การทรยศ หักหลัง และความสับสนในใจ ที่ไม่สามารถเรียกร้องให้ใครมาช่วยหาคำตอบได้
    ไม่มีอะไร และ ไม่มีใคร ที่จะอยู่กับเราไปตลอดชีวิต เพราะเราไม่สามารถจะยึดติดทุกสิ่งทุกอย่างเอาไว้ได้
    สิ่งหนึ่งที่ยังคงหลงเหลือ นั่นก็คือ ตัวของเราเอง
    หลากหลายปัญหาที่ประดังประเดเข้ามาในชีวิต
    มันทำให้เราไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้ บางวันที่เกินจะทนไหวก็ไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
    แต่มันก็เป็นความคิด ของ "คนโง่" ที่หนีปัญหาเท่านั้น
    เราเป็นคนกำหนดเองว่า จะให้ชีวิตเราเป็นแบบไหน .. ยังไง ..
    "ไม่มีใครมาทำร้ายเราได้ ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวของเราเอง" ขอบคุณเจ้าของประโยคนี้ที่ทำให้เราคิดได้
     
    @@@@
     
    เมื่อเวลาผ่านไป เราก็ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ ในอีกรูปแบบหนึ่ง
    ชีวิตที่มีพร้อมทุกอย่าง แต่ไม่มีความเป็นตัวของตัวเอง
    เหมือนนกตัวนึงที่เคยใช้ชีวิตอิสระในท้องฟ้ากว้าง หากโดนจับไปใส่กรงมันคงจะไม่มีความสุขนัก
    ถึงแม้จะเป็น "กรงทอง" ก็ตาม แต่..ธรรมชาติของนก ยังคงต้องการ "อิสระ"
    ดีจะกว่ามั้ย ถ้าคุณจับนกตัวนั้นไป แล้วให้มันบินอย่างอิสระภายในรั้วของคุณ โดยที่ไม่ต้องขังมันไว้ในกรง
    นั่นเป็นการให้อิสระ และให้เป็นตัวของมันเอง
    "นกก็คือนก นกก็ต้องบิน"
    โดยที่คุณเลี้ยงมันด้วยความรัก ความเอาใจใส่
    เชื่อได้เลยว่า... มันคงไม่หนีคุณไปไหน
    เพราะบางสิ่งที่ขาดหาย หากพยายามจะเติมให้เต็ม ก็ต้องเติมแบบพอดี มันถึงจะ "อยู่ได้"
    แต่ถ้าเกินพอดี มันก็ "ยาก" ที่จะอยู่ได้เช่นกัน 
    .......................
    ..........................................หลังจากที่ผ่านพ้นช่วงเลวร้าย
    ชีวิตเรายังคงดำเนินต่อไป ..................
    หลังจากที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เรื่อยๆ ท้อแท้ และหมดอาลัยตายอยากในชีวิต
    ตอนนี้เราก็เริ่มที่จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอีกครั้ง
    มันก็แค่ความสุขเล็กๆน้อยๆ จากการสนุกสนาน เฮฮา กิน เที่ยว กะเพื่อนๆ
    ชีวิตลำยองที่เคยทิ้งมันไป วันนี้มันย้อนกลับมาใหม่ แต่อยู่ในขนาดที่ "พอดี"
    ขอบคุณแม่ พี่สาว เพื่อนรัก เพื่อนสนิท เพื่อนอีกหลายๆคน
    และอีก "หลายๆคน"
    ที่...รัก ,ให้กำลังใจ ,แนะนำ ,ตักเตือน ,หวังดี ,สั่งสอน ,เปงห่วง
    และอีกหลายๆอย่าง
     
    ขอบคุณที่ทำให้วันนี้เรากลับมายิ้มได้อีกครั้ง
    ขอบคุณจริงๆ
     
    ...............
     
     
    ps.
     
    ใครก็ตามที่ติดต่อไม่ได้ ก็ไม่ต้องตกใจนะ แล้วจะติดต่อไปเอง
    ไม่ต้องเป็นห่วง "ยังอยู่ได้ สบายดี"
     
    June 06

    i want to live alone

    เคยมั้ย..?
     
    ที่อยู่ดีๆก็เกิดคำถามขึ้นมากับตัวเองว่า..
     
    ทำไมชีวิตของเราช่างวุ่นวายเหลือเกิน
     
    เมื่อไหร่..?
    " เราจะมีความสุขเหมือนคนอื่นๆเค้าบ้าง "
     
    อืม...แล้วเมื่อไหร่ล่ะ ?????
     
    เคยหาสาเหตุของปัญหามั้ยล่ะ..?
     
    แล้วรู้รึป่าวว่า...มันเกิดจากอะไร
    ตัวของเราเองทำไมเราจะไม่รู้จริงมะ..?
     
    ทำไมเราไม่เลือกที่จะใช้ชีวิตให้เหมือนคนอื่นเค้า ถ้าเราใช้ชีวิตเหมือนที่คนอื่นเค้าใช้กัน เราคงจะมีความสุขเหมือนเค้าจิงป่ะ
     
    แต่...ในความเป็นจริงมันไม่ใช่น่ะสิ
    เพราะ "มันไม่ใช่ตัวเรา" ไง
     
    ชีวิตที่ใครๆก็อิจฉา "ดีว่ะ"
     
    " ดีจัง"
    " ดีเน๊าะเมิง"
    " เมิงโชคดีมากเลยอ่ะ"
    "เกิดเปงเมิงนี่ดีเน๊าะ"
     
    คนอื่นเค้าก็แค่พูดออกมาจากสิ่งที่เค้าเห็น แต่..
    เค้าไม่เคยรู้หรอกว่าความจริงแล้วเรามีความสุขอย่างที่เค้ามองรึป่าว
     
    เฮ้อ!!!!
    ทำไมตอนนี้เราไม่มีความสุขเลยน้า
     
    ทำไม-ทำไม-ทำไม
     
    มันดูวุ่นวาย น่าเบื่อ เซง อะไรก็ไม่รู้
    เรื่องเพื่อนก็ happy ดีนะ เรื่องเรียนก็ ok แต่เรื่องความรักไม่ O ว่ะ
     
    เป็นอะไรไปความรัก ?
     
    มันดูอึนๆ เรื่อยๆ เฉื่อยๆ แฉะๆ ไม่สิไม่แฉะ
     
    จะถามว่าสับสนมั้ย?
    ไม่นะ..ไม่สับสนเลย
     
    หัวใจเราอยู่ที่ใครเรารู้ ถามอะไรตอบได้-ได้
     ญ.รู้-รู้... ชายรู้-รู้ เฮ้ย! ไม่ใช่แล้วล่ะ นี่มันอับดุล
     
    ความรู้สึกตอนนี้นะ
     
    " อยากอยู่คนเดียวว่ะ"
     
    ไม่รู้สิ...เหมือนมีแฟนแล้ว ไม่มีดีกว่าอ่ะ ( เอ๊ะ! ยังไง )
    ใกล้ก็เหมือนไกล ไกลก็ยังไกล (ไกล๋-ไกล) วันยังค่ำ
    เวงกามจิงกรู
     
     เบื่อว่ะ .. วันๆมีแต่อะไรก็ไม่รู้
    คนเราต่างมีชีวิตเป็นของตัวเองจิงมะ
     ชีวิตใคร-ชีวิตเผือก (มัน)
    แล้วทำไมมาวุ่นวายกะชีวิตกรูจังเลยวะ
    " อยู่อย่างเหงา-เหงา กันมั่งมั้ยเรา
    ถอยออกมาคนละก้าว บางทีอะไร-อะไร มันอาจจะดีขึ้น"
    เบื่อนะ ความรักที่อยู่บนความไม่แน่นอน จะขาดเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
    เบื่อกับการถอนหายใจ เหนื่อยที่จะวิ่งตาม ขี้เกียจที่จะพูด (เหมือนแก้ตัว)
     
    "หยุดความรักเอาไว้ตรงนี้ พอก่อนดีมั้ยถ้าใจอ่อนล้า"
     
    พักหัวใจดีกว่านิ เหนื่อยมามากพอแล้ว
     
    ไม่ใช่ไม่รักนะ แต่...เหนื่อย
     
    ......  
     
    PS. (กระแดะจิง)
    แม่ - รักแม่คนเดียว ต่อไปนี้ทุกอย่าง "เพื่อแม่นะ"
    เจิน และเพื่อนๆมฟล.- ขอบใจนะที่ทำให้ยิ้มได้และมีแต่เสียงหัวเราะในทุกๆวัน
    กล้วย - อยากคุยกะมึงนะ ว่างๆโทหาหน่อยจิ
    ต่อง - อย่าสับสนกับความรู้สึกของตัวเองนะ คนเราต้องอยู่กับความเป็นจริง
    เนฟ - ขอโทดนะ ญ.ทำร้ายเนฟมามากพอล่ะ มันควรจะพอแล้ว
    ปุ๊ - ญ.อยากจะบอกปุ๊ว่า..ขอบใจนะ สำหรับคำว่า "เอาน่ะ!!" มันช่วยได้เยอะเลย
    เกรท - "เบื่อจัง" เป็นเพื่อนกับ "เซงคุง" จิงๆด้วยว่ะเมิง
    โฟม - กูก้อคิดถึงมึงเหมือนกันนะ ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดีๆ
    เบสท์ - รู้มั้ย? เบสท์ช่วยได้เยอะเลยว่ะ
     
     
     
     
    May 21

    +++ เมา เจ้าค่ะ +++

    คิกๆ มีเรื่องจะเม้าส์-มีเรื่องจาเมาส์ ค่ะคุณขา
    เมื่อวันศุกร์ที่ 17 ที่ผ่านมานี่นะฮะ  เดี๊ยน..! ไปเที่ยวมา-ไปเที่ยวมาค่า...
    งานนี้ไม่เน้นปริมาณค่ะ เดี๊ยนขอคุณภาพ 
    โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ 
    ตอนบ่ายแก่ๆ เพื่อนก็โทรมานัดหมาย แต่ไม่ได้รับนะคะ
    " หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ "...ทำงานอยู่ย่ะ จิกอยู่นั่นแหละ
    ตอนเย็นๆ โทรมาเตรียมแผนชั่วร้าย
    พอหัวค่ำ...มารับเลยค่ะคู้ณณณณ
    แหม..ใจเย็นๆสิจ๊ะ ไม่ต้องรีบก็ได้ ไงก็ไปอยู่แล้นน
    แต่เอ..ไหงแต่งตัวกันแบบนี้ล่ะ
    " ไรมากมาย soft-soft "
    " งั้นกูก็ soft มั่ง "
    เสื้อยืด เกงขาสั้น รองเท้าคู่เก่ง ชิวๆค่ะ
    นั่งเม้าส์เพื่อนๆกันที่ singburi palace สนุกปากค่ะคู้ณณณ
    สี่ทุ่มตรง ได้ฤกษ์ได้ยาม
    เข้า Money Pub ค่าาาา..
    ก็ไม่ค่อยอยากจะมาหรอกนะ แต่ "บอลลี่" มัน want
    "อีแก้ว" ก็เฮ่าจะเข้าแต่ ..ยิปซี..สงสัยจะรำลึกความหลังครั้งวัยเยาว์ 555++
    กินไปเรื่อยๆก็ยังอึนๆอยู่ แต่พอตกดึก
    เกิดอาการ " แอลกอฮอลล์ ลง-หอย " ซะงั้นน่ะ
    where r u my โท-ระ-สับ ? 
    (มะได้เอามานี่หว่า) 
    ฮัลโหลที่ร้ากกก...อยู่ไหนเนี่ย เค้าเมาแล้วอ่า เอิ๊กๆๆ จิงป่ะวะเฮ้ย
    "เค้าอยู่บ้านไอ้แผ้ว กำลังโดดน้ำเล่นอยู่ เมาเหมือนกัน" สาดดดด...แม่น้ำน้อยนี่นะ เวงกาม
    ดีแฮะ ต่างคนต่างเมา ต่างคนต่างอยู่กะเพื่อน
     freedom อิสระเปงของเรา
    ชอบ-ชอบ-ชอบ
    หมดเวลา happy (แก้ว)ใจดีให้ยืมโทสับ ลำยองก็ต้องกลับเข้าไปข้างใน
    "อีปลวก" เพลินเลย นั่งสวยอยู่ที่โต๊ะคนเดียว
    ว่าไม่ได้นะคะ ตอแหลเจงๆ ทำเปงโน-เนะ ดอกซะ
    อีแก้วก็จะไปหาเมียท่าเดียว กำจิงๆ
    ถึงไปกันสามคนแต่ บ่ยั่น เจ้าค่ะ 
    สนุกมั่ก มาก
    แต่เกือบจะโดนทอมแดกซะล่ะ จะทำไมซะล่ะ
    แม่เจ้า...มาจากไหนก็ไม่รุ
    พูดแล้วยังหวาดเสียวไม่หาย
    แขยงว่ะสาด จั้กกะจี้ ชวนกูไปต่อตะพึด
    ไปก็เสร็จมึงอ่ะสิ e-ห่า..
    มันถามว่ากูกลัวมันหรอ ?
    ก็เลยบอกความจริงกะมันไปว่า...
    " อ๋อ ไม่กลัวหรอก เราไม่ชินอ่ะ คือแบบว่า เราไม่ชอบ "นิ้ว"..."
    555555555 (ตรงเกินไปมั้ยเนี่ยกรู)
    ออกมาก็ไปส่งแก้วไปที่ชอบ-ที่ชอบ
    ก็ esso ยังไงล่ะเพคะ ที่ชอบของมันล่ะ... 
    ได้กินข้าวต้มฟรีด้วย ลาภปาก ญุ๋งยิ๋ง กะ บอลลี่ ล่ะค่ะ
    ขับรถกลับบ้านกัน 2 คน ตามประสาคนบ้านใกล้กัน (หรอ)
    ทางเดียวกันไปด้วยกัน ช่วยชาติประหยัดน้ำมันว้อย ฮ่า-ฮ่า
     
    เนี่ย..!!
    23 นี้ ก็นัดกันอีกล่ะ
    อย่าเพิ่งคิดไปไกลนะจ๊ะ
    แค่นัดกันไปตัดผมเฉยๆ ไม่มีอะไรจิง-จิ๊งงงงงงงงง
     
    ...
     
    ปอ.ลอ
    กล้วย....เธอพลาดอีกแล้ว
    เพื่อน6/1...งอน งอน งอน แล้วก็งอน งอนแล้ว
    หยก...งานหน้านะ งานนี้มึงมีห่วง..(ห่วงไรว้า)
    ขี้เหล้า...คิดถึงแกจัง หวังว่าเราจะได้เมาด้วยกัน
    ลำยอง mfu... ก่อนเปิดเทอมนี้ เราจะมี "ลำยองรำลึก"
    see u again at mfu นะจ๊ะ อิอิ
    จ๋า...เปงห่วงนะ กลับไปจะพาไปคลายเครียด สวยๆอย่างจ๋า ไม่ต้อง worry
    เป้...คิดถึงแกว่ะ หมูอ้วน อดเที่ยวกะแกเลยอ่า
     
    miss u everybody
     
    April 01

    (",)....(*_*)...(T_T)....(,")

     
      ฮือๆๆๆ อดไปเที่ยวเลย 
     
    แม่นะแม่ ทำกันได้
     
    ไหนตอนแรกบอกจะให้ไปไง  ไอ้เราเห็นให้ไปก็อุตส่าห์ลางานตั้ง 2 วันแน่ะ
    พอถึงวันจริงไม่ให้ไปซะงั้น ให้เหตุผลว่าไงรู้ป่ะ
     
    ไม่มีเงินคับพี่น้อง แป่ว!!!
     อย่างคุณนายแม่นี่นะไม่มี ไม่จริงอ่ะ ไม่เชื่อ
     
    เช๊อะๆๆๆๆๆ งอนๆๆ
     
    อดไปเที่ยวกะเพื่อนๆเลย แอบเสียดายนิดๆ
     
    "เต่าน้อย" ก็บ่น บ่น บ่น เสียดาย สงสารจังอุตส่าห์รับปากแล้วว่าจะไป
    ก่อนที่รถจะออกก็โทรไปหานะ
    มันก็ดีใจคิดว่าเราเปลี่ยนใจจะไปด้วย
    ที่แท้ป่าวหรอก แค่คิดถึงอ่ะ เลยโทรไป หุหุ
    ค้างคืนนึง ทำไรกินกัน น่าสนุก อยากไปด้วยจัง
    มันก็ว่า เสียดายเราน่าจะไปด้วย
     อิจฉาอ่ะ ไปเที่ยวทะเลกัน วันนี้โทรไป แม่ง มันไปน้ำตกกันด้วยแหละ
    ชิชะ ...... รอไปกะ 6/1 ก็ได้วะ 
    ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ................................................... เศร้า
     
    เฮ้อ....พรุ่งนี้ต้องไปทำงานอีกแล้ว เบื่อจัง..
    แต่ก็ดีกว่าอยู่บ้านนะ ร้อนมากมายเลย
    อยู่แต่โรงงานเย็นๆซะเคยตัว อิอิ สลิดนัก 
     
     
    """""""""""""""""""""""""""""""
    ปล. นะ
     
    เพื่อนห้องหกทับหนึ่ง...........คิดถึงนะ ไปเที่ยวกัน
    กล้วย.............หายไปเลย คิดถึงนะโว้ย
    เต่าน้อย ...........กลับมาไวๆนะ คิดถึง อย่าลืมของฝากนะ อิอิ
    นู๋เนฟ........ขยันทำงานนะจ๊ะน้อง 555
    ติ๊งต๊อง...........กวนตีนนะเมิง เดี๊ยวเจอตีน
    อ๊อปแอ๊ป..........จะมาหาก็โทรมาบอกก่อนเน้อ
     
     
     
    --ไปล่ะคับพี่น้อง--
     
    January 05

    ปีใหม่

    สวัสดีปีใหม่ 2550
     
    ปีใหม่ไปไหนกันมามั่ง กลับบ้านกันรึป่าว เที่ยวหนุกมั้ย ??
     
    ญ.อ๊อฟ กลับบ้านอ่ะ หนุกมากเลย ไม่เคยจะว่าง
     
     
    วันที่ 25 ธ.ค. หลังจากสอบเสร็จ เราก็กลับบ้านเลยตอนเย็น ( อดเที่ยวเลย )
    ถึงบ้านตอนเกือบตีสี่ อ่านะ ง๊วง...ง่วง เมื่อยด้วย
     
    วันที่ 26 อยู่บ้านได้วันเดียว
     
    วันที่ 27 ตื่นตี 1 เพื่อไป ม.ราม กับแม่ แบบว่าแม่ซ้อมรับปริญญาอ่านะ
     
    ถึงราม 1 ตอน ตี่สี่ครึ่ง พอไปถึงแม่ก็เข้าไปรายงานตัวเลย
     
    อยู่คนเดียวสิกรูทีนี้ ง่วงก็ง่วง ไม่รู้จะทำรายอ่ะ หน้ารามก็ยังไม่มีร้านรัยเปิดเลย ( ตี่สี่ ใครจะมาเปิดให้มึง )
     
    เดินเล่นในมอนั่นแหละ ไปถ่ายนู่น ถ่ายนี่ ไม่รู้จะถ่ายไร
     
    ถ่ายศาลากลางน้ำก็ได้วะ  เรือนั่นก็สวย ถ่ายแม้กระทั่งเต่า ( มันคงไม่มีรัยทำเจงๆ )
     
    รอแม่นานมากอ่ะ หิวก็หิว ฮือๆๆๆ จะโทรคุยหะใครก็ไม่ได้ เค้ายังไม่ตื่นกัน
     
    เคราะห์ซ้ำกรรมซัด โทรศัพท์โดนตัดอีก แบบว่ายังไม่ได้จ่ายตัง ( ก็กูไม่มีนี่หว่า )
     
    ซวยเลย กะจะโทรฟรีซักหน่อย จะใช้โทรศัพท์แม่รึก็นะ เดี๊ยวตังแม่หมด โดนด่าอีก
     
    เฮ้อ.....หิวจนจะเป็นลม เวงๆๆ
     
    รอจนถึงเช้า เดินไปซื้อกาแฟ กะ หนมปังกิน เชื่อมั้ย..ไม่มีความอร่อยเลยสาดดดดดดดด
     
    สายๆหน่อยก็เดินออกไปหน้ามอ ไปเหมาหนังสือมาเพียบเลย
     
    คุ้ม คุ้ม คุ้ม คุ้มสุดๆ ได้หนังสือมาเกือบ 10 เล่ม เสียตังไปไม่กี่ร้อย 555 สุขใจจริงกรู
     
    นั่งรอแม่อยู่คนเดียวนานมาก สวัสดีน๊าน.....นาน
     
    จนเวลาประมาณ 11 โมง แม่โทรมาให้ไปหา
     
    เย้ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   แม่ออกมาแล้ว หลังจากทิ้งกรูไว้คนเดียวตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง
     
    ออกมาแล้วก็ไปจองรูป ไปถ่ายรูปกัน ก็อย่างที่เห็นในรูปที่อัพให้ดูนั่นแหละ
     
    นั่นล่ะ แม่กรู  สวยใช่มัยล่ะ สวยกว่ากรูอีก
    จากนั้นก็กลับบ้านกัน เพลียโคตรๆ นอนบนรถก็ไม่หลับ กลับบ้านไปก็ไม่ได้นอน คืนนั้นเลยหลับตั้งแต่หัวค่ำ
     
    วันที่ 28 - 29 อยู่บ้าน กิน นอน ทำงานบ้าน อยู่เปล่าๆปรี้ๆ ไม่ได้ไปไหนเลย ไกลสุดก็ตลาด ( น่าสงสาร )
     
     
    วันที่ 30 โบว์มารับ มากันเต็มรถ ทั้งโบว์ เบลล์ ปุ๊ ดนัย แล้วก็เบียร์ ไปบ้านไอ้อ๊อฟ (อิศรา) กัน เห็นมันแล้วตกใจ
    มันอ้วนขึ้นมากมาย สูญเสียความหล่อไปประมาณ 80% แฟนมันก็หน้าตาใช้ได้ ชื่อ อุ๊ เรียนพยาบาลที่ชัยนาท
    อยู่บ้านไอ้อ๊อฟก็น่าเบื่อ ก็แม่ง มันนั่งเล่นหมากรุกกัน กรูกะโบว์ เล่นไม่เป็นนี่ นั่งดูมันเล่นก็งง เอากรูมาทำไมเนี่ย
    นังโบว์ก็เกิดเปรี้ยวปาก อยากแดกของดอง เดินไปซื้อแล้วมานั่งกินกัน เอร็ดอร่อย
    อยู่ได้สักพักก็กลับ ไปบ้านเบลล์ นัดกันไว้ว่า พรุ่งนี้มีปาร์ตี้กันที่บ้านเบลล์ โอเคเดี๊ยวโบว์มารับ 555
     
    วันที่ 31 และแล้ววันนี้ที่รอคอยก็มาถึง จะได้เจอเพื่อนๆ6/1 แล้ว
    นัดกันไว้ประมาณสิบโมงครึ่ง เดี๊ยวแก้วมารับ
    นั่งรอตั้งนาน กินส้มหมดไปโลนึงแล้ว แม่ดอกแก้วก็ไม่มารับซักที อีนี่ธุรกิจเยอะ
    ผลสุดท้ายใครมารับรู้มั้ย "โฟม" เพื่อนรักสัตว์โลกของกรูมารับ
    ส่วน (อี) ดอกแก้วอ่ะหรอ นั่งแรดอยู่ที่ร้านกะเพื่อนแล้ว (เลวมาก)
    เพื่อนๆมากันเยอะเลยประมาณ 20 คนเห็นจะได้ น่ารักกันเหมือนเดิม
    หน้าตาเหมือนเดิม ไม่มีใครเปลี่ยนเลย จะเปลี่ยนก็แค่ทรงผมเท่านั้น
    แต่ที่น่ารักสุดๆ ต้องยกให้ "นฤตย์" ลูกกรอกคะนองนา น่ารักมากๆ ดัดผมนิดๆ ดัดจริตหน่อยๆ น่ารักโคตรๆ
    สาวจุฬาก็งี้ ดูดีมีสกุล ผิดกับ "หมิว"เลย มะหมิวลูกแม่ ทำไมโทรมแบบนี้ มันว่าอ่านหนังสือเป็นบ้า ไม่ได้นอนเลยโทรมอย่างที่เห็น
    โทรมมากเสียชื่อลูกพระเกี้ยวหมด (ที่ไม่ได้นอนเนี่ย อ่านหนังสือจริงๆใช่ป่ะแอร์จ๋า อิอิ) 
    นัง "อาร์ท" พี่หนุ่ยไมโครของกรู ก็โทรม อ่านหนังสือมาก เรียนเภสัชก็งี้ ไม่ดูแลตัวเองเลย ไม่แต่งสวยเหมือนเพื่อนๆ
    นัง "โฟม" น้องโห้ ก็ผมยาว ผมสวยซะด้วยนะ หน้าตาสวยโอเค แต่ก็ยังไม่แต่งหญิงเหมือนเดิม
    นัง "บอล" ปลวกของเพื่อนๆ ก็สวยขึ้นนะ ว่าไม่ได้ หล่อนบำรุงสุดฎทธิ์ ดัดผมข้างหลังมานิดนึง กิ๊บเก๋
    แต่ที่เด็ดสุดๆต้องยกให้ นัง "ก้อง" ส้มโอ ตอ...สุดๆ แต่งหญิง โบ๊ะหน้ามาสวยงาม เข้ามาด้วยท่าทีร่าเริง แต่ขอโทษไม่มีเพื่อนพูดด้วย
    แกล้งมัน หล่อนวีนแตก มันว่า "นับหนึ่งถึงสาม ถ้าไม่พูดกูวีนจริงๆนะ" แต่เพื่อนๆก็ยังเงียบ
    จนอีอาร์ทนับ 1 2 3 เท่านั้นแหละ  อีก้องตกใจมากรีบบอก "ไม่นะ"
    เพื่อนๆพร้อมใจกันตะโกน " อี ลิงงงงงงงงงงงงงงงงงงง " เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ฮ่า ๆ ๆ ๆ แกล้งมันสนุกดี
    "เบียร์" หัวหน้า (เหม่ง) ก็เหมือนเดิม แต่แต่งหน้านิดนึงตามไสตล์สาว ม.กรุงเทพ
    "วี" ไม่มีอะไรเปลี่ยน หมวยใส ไฮโซ โดนัลดั๊กซ์ เหมือนเดิม
    "ติว" ไม่เคยเปลี่ยน เหมือนเดิมทุกอย่าง
    "กวาง" เดี๊ยวนี้เขา ปั๊ด ตะ นา (พัฒนา) แล้ว ใส่ตุ้มหูซะหรูเลิศ รู้จักแต่งตัว
    "เอ้เล็ก" หมื่นจบ ก็น่ารักเหมือนเดิม
    "หน่า" สาวเชียงใหม่ สวยใสเหมือนเดิมแต่ที่ใหม่ คือ แฟนใหม่ เลิกกะพ่อเทพคนเก่าไปแล้ว
    "อัจชรา ชาลี " เหมือนเดิม ขนตางอนเช้ง แต่งชุดสวยนุ่งกระโปรงหวานน่ารัก ก็งี้แหละมีหนุ่มไปรับถึงบ้านก็ต้องสวยไว้ก่อน
    จะใครซะอีก ก็ หนุ่ม"ด๊อง" น่ะซี๊ จะมีใครอีกล่ะ แต่เอามอไซด์ไปรับนะ อิอิ  
    "ด๊อง" ก็ผมยาวขึ้น ร่าเริงเหมือนเดิม
    "โชค" พี่บึ๊มของเรา ก็เงียบตามแบบฉบับต่างดาวเหมือนเก่า
    "แม็ค"นี่ก็หม้อไม่หยุด รักนะ คิดถึง จุ๊บๆ ขอกอดหน่อย ไม่มีเปลี่ยน
    "แต่ง" วันนี้เป็นวันแรกที่มันมาเจอเพื่อน เพื่อนๆเลยตื่นเต้นกันใหญ่ แต่แต่งก็เหมือนเดิมผมยาวนิดนึง หม้อนฤตย์เหมือนเคย
    "แอร์" หนุ่มจุฬา มาดเซอร์ ล้นบาตรเหมือนเดิม
    "มีน" สาวเชียงใหม่ โดนเพื่อนว่าหน้าใหญ่เหมือนเดิม แต่ก็น่ารักขึ้นนะ
    "สุภา" สุเพ้อ แต่ไม่เพ้อเหมือนก่อนแล้ว มาเที่ยวนี้ไม่ค่อยพูด โทรศัพท์หาย บ่นใหญ่เลย
    "นุสรา" แฟนโฟม มาคราวนี้ผมตรง ไม่หยิกล่ะ ไม่เปลี่ยน
    "จุ้ย" น่ารัก สดใส เหมือนเดิม
    "โบว์" ก็ยังคงเป็นโบว์วันยังค่ำ น่ารักกับเพื่อนๆเหมือนดิม
    "มิ๊ง" นี่ก็ปล่อยตัวให้อ้วนซะ อ้วนขึ้นเยอะมาก มันบอกน้ำหนักจะ 70 อยู่แล้ว ตายห่าล่ะ
    นัง"แก้ว" เพื่อนรักกรู ก็เป็นทอมที่ตอ..เหมือนเดิม
    ถึงจะมากันไม่ครบ ก็สนุกนะ อย่างน้อยก็ทำให้รู้ว่า 6/1ยังรักกันเหมือนเดิม
     
    เย็นวันที่ 31 ไม่ได้ปาร์ตี้บาร์บีคิว เคาน์ดาวน์ ที่บ้านน้ากะพี่น้องเลย เพราะต้องไปนอนบ้านย่า
    แต่เราก็ไม่ worry ไม่กลัวว่าจะไม่ได้ฉลอง เพราะว่าเรามีนัดกับพวกโบว์นี่ 555
    เข้าทางล่ะ แม่ไม่ได้มาส่งด้วย เจ๊มาส่ง เอาของไปเก็บไว้ที่บ้านย่า บอกย่าปุ๊บก็โทรให้โบว์มารับปั๊บ
    แต่คนที่มารับไม่ใช่โบว์นะ "อาร์ม" ขาหมู มารับ ไปถึงบ้านเบลล์ "ทราย" แม่ชีเทเรซ่า กำลังทำกับข้าวอยู่
    แม่ครัวขี้เมาต้องกินเหล้าไปด้วย ทำไปด้วย เก่งๆๆ ปุ๊ เบียร์ ดนัย เบลล์ ก็เป่าโป่งกันอยู่ เป่ากันตายเลย
    ไอ้อ๊อฟก็มาแล้ว เอาอุ๊มาด้วย ค่ำๆหน่อย สาวห้อง 10 ก็มาจะไปเที่ยวก็เลยแวะมาก่อน "ลูกปัด"ก็มาด้วย (กรูไมรู้จะทำหน้าไงเลย)
    แต่ก็ไม่ได้คุยกันหรอกนะ ญ.อยู่ในครัวกับพวกโบว์น่ะ เลยไม่ได้เจอกัน
    ดึกๆ เพื่อนก็เริ่มมาเยอะขึ้น ก็ไม่มากหรอก ประมาณสี่ทุ่มก็ไป Money Pub กัน ครั้งแรกในชีวิตที่เข้าMoney เป็นคนสิงห์ซะป่าว
    อยู่มาหลายปีไม่เคยไป อย่างว่าแหละตอนมัธยมมืดเข้าก็นอน เด็กดีไม่ออกไปไหน อิอิ
    ใจนึงก็ไม่อยากไปเพราะมันคอยจะตีกันกลัวตาย แต่นานๆจะได้เที่ยวกะเพื่อนแบบนี้อ่ะนะ มันชวนมาหลายครั้งแล้วไงไม่เคยไปซะที
    วันนี้มีโอกาสก็เลยไปซะ เจออีก้อง อีโฟม อีตั้ม ไอ้แม็ค อีนังอัจ หลายคนเลย เจอคนรู้จักเยอะเลย
    โชคดีที่พี่บีไม่มา ไม่งั้น ตาย !!! (มันฟ้องแม่แน่)
     
    ยังไม่ทันเที่ยงคืนก็กลับออกมากะโบว์ก่อน แบบว่าคนมันเยอะเกินไป รู้สึกไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่
    เลยกลับมาเค้าน์ดาวน์ที่บ้านเบลล์ หนุกดี เมาๆ เล่นกัน หนุกหนาน ใครโทรมาไม่สนล่ะ กรูจะอยู่กะเพื่อน
    นั่งสวีทกะปุ๊อยู่แป๊ปนึง  เมาๆ มึนๆ คุยกัน ฮาดี เลยได้กิ๊กเพิ่มมาคนนึง 555
    ได้เวลาที่ซินเดอร์เรลาจะต้องกลับบ้านแล้ว รถม้าจะเปลี่ยนเป็นฟักทอง กลับมาบ้านย่าตอนตีสาม
    เช้าวันที่ 1 ไปใส่บาตรหน้าเขื่อน กลับมาไปวัดพระนอนกับแม่ ทำบุญซะบ้าง
    ตอนเย็นฉลองที่บ้านอีก สนุกๆๆๆๆ
    เป็นการกลับบ้านที่มีความสุขสุดๆ อยู่บ้านวันที่ 2 ได้อีกวัน วันที่ 3 ก็ต้องนั่งรถมากรุงเทพ เพื่อจะกลับเชียงราย
    ฮือ ๆ ๆ ๆ ไม่อยากกลับเลย ยังอยากอยู่บ้านต่ออีกนิด แต่แม่ไล่ให้มาเรียนแล้ว
    อ่านะ กลับก็ได้ เพื่อนๆที่เชียงรายก็เรียกร้องให้กลับ
    เออ เออ เออ กลับก็ได้วะ
     
    ......................................................
     
    สำหรับเพื่อนๆที่ไม่มา
     
    กล้วย ... น่าเสียดายนะที่มึงไม่มา กรูคิดถึงมึงโคตรๆ ทีหลังถ้าพี่โอ๊ตไม่มาส่ง ก็นั่งรถเมล์มเองมั่งก็ได้นะ สบายเกินไปก็ต้องอดแบบนี้ล่ะเพื่อน
    เบสท์ ... มาหาเพื่อนแป๊ปนึง แล้วค่อยกลับมอก็ไม่ได้ เวง จะรีบกลับไปอ่านหนังสือ หรือ คิดถึงเมียกันแน่วะ อิอิ
    ญา ... อ่านะ ไปเหนือซะงั้นนะมึง เพื่อนๆคิดถึงนะโว้ย (โดยเฉพาะกรู 555)
    หลิน ... น่าเสียดายหลินไม่มา ไม่สบายซะงั้น ไม่เปงไร คราวหน้าเจอกันล่ะกัน
    เอ้ใหญ่ ... ออกมาเจอเพื่อนมั่งก็ได้ เวง ไม่เคยจะโผล่
    ญ.ชุ ... ไหนว่าจะมาไง กลับไม่ทันซะงั้น คิดถึงนะ อยากเจอมาก น้องชาย ญ. อ่ะ งอแงสุดๆเลย (น้องบลู)
    แหม่ม เหมี่ยว อิ๋ว หยก บี สุธัญ ป้าก้อย เอก คิดถึงนะ หวังว่าคราวหน้าคงเจอกัน
     
    .......................................................
     
    H a p p y  N e w  Y e a r  2007 นะทุกคน
    December 06

    วันพ่อ

     
    วันพ่อ
     
    ถึง ครูพละคนเก่ง
     
    16 ปี แล้วนะที่เราไม่ได้เจอกัน ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ได้กอดกัน คิดถึงจังเลย ไม่รู้ว่าป่านนี้ คุณครูจะอยู่ที่ไหน คุณครูที่แสนดุแต่น่ารักที่สุด คุณครูที่แสนดี เป็นที่รักของทุกคน คุณครูที่ไล่ตีจนต้องวิ่งหนีไปหายาย (อิอิ) คุณครูที่พาไปซื้อขนมเวลางอแง เวลาจะเกเรไม่ยอมไปโรงเรียน คุณครูที่จากไปอย่างไม่มีวันกลับ จากไปเพราะความเป็นห่วงลูกกลัวว่าลูกสาวจะหนาวมาก
    ถ้าวันนั้นเราไม่งอแงจะนั่งข้างหลังเพราะความหนาว คุณครูคงไม่ต้องจากเราไป แต่คนที่จะจากไป คือ ตัวเรา ต่างหาก
     
    ขอบคุณนะคะ คุณครูผู้เสียสละ..ที่เสียสละชีวิตตัวเองเพื่อแลกกับชีวิตของเด็กผู้หญิงตัวน้อย (ที่โตมาแล้วไม่ได้เรื่อง)
     
    ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะแก้ไขเหตุการณ์ในวันนั้น ทำยังไงก็ได้ ไม่ให้คุณครูจากเราไป ทำยังไงก็ได้ " ให้พ่อยังอยู่กับเรา "
     
    พ่อคะ หนูขอโทษที่ปีนี้ไม่ได้ทำบุญให้พ่อ แต่หนูก็ยังรักพ่อเสมอนะ ยังไม่ลืม เวลาที่คิดถึงพ่อก็นั่งดูรูป
    ม่ก็ส่องกระจกดูหน้าตัวเอง (ก็เราหน้าตาเหมือนกันนี่เนาะ ลูกพ่ออยู่แล้ว)
    สัญญากะพ่อนะ ว่าจะเป็นเด็กดีของแม่ จะตั้งใจเรียน แม่จะได้ภูมิใจไง พ่อจะได้ไม่ห่วง
    แอบน้อยใจพ่อนิดนึงนะ ไปหาแต่แม่ไม่เห็นมาหนูมั่งเลย
    เฮ้อ!!!!!  คิดถึงพ่อจัง อยากให้พ่อยังอยู่กับเรา ถ้าพ่อยังอยู่ อะไรอะไรมันคงจะดีกว่านี้ อย่างน้อยวันพ่อของทุกๆปี
    หนูจะได้ไหว้พ่อ กอดพ่อ บอกรักพ่อกับเค้าบ้าง
    รักพ่อนะ
    November 29

    เรื่องเล่า

    กลับมาล่ะ!!
    มาตามกระแสเรียกร้อง หลังจากที่ห่างหายไปนาน
    ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรอ่ะนะ ไม่ค่อยมีอะไรดีๆให้เขียน
    เพราะเรื่อง "เพื่อนสนิท" ที่เขียนไปมันดีอยู่แล้ว <เรดติ้งดี อิอิ>
     
    เมื่อเสาร์ที่แล้วไปเชียงใหม่มา
    ไม่ได้ตั้งใจไปหรอก มันชวนตอนคืนวันศุกร์
     ตอนแรกก็คิดว่ามันพูดเล่น ก็เลยไม่ได้เตรียมตัวอะไร 
    พอบ่ายวันเสาร์มันโทรมาบอกว่า
    " ป่ะ ไปเชียงใหม่กัน บ่ายสองออกเดินทาง "
     เอ้า ไปก็ไปวะ !!
    ต้องไปส่ง เจิน กะ โหน่ง <ลูกๆทั้งสองคน> กินข้าวก่อน 555+
    แล้วก็เอาลูกๆ <เด็กวุ่นวาย> ไปฝากไว้กะ "เจ๊กุ้ง" <เกย์แก่> ให้ดูแลลูกเราด้วย กร๊ากกกๆๆๆ
     
    กว่าจะได้ออกเดินทางกันก็ บ่าย 3 โมง เกือบ 4 โมงนู่น
    ตายห่าล่ะ ออกสายขนาดนี้จะถึงเชียงใหม่กี่โมง
    ปรากฏว่าถึงเชียงใหม่ 6 โมง......ตกใจล่ะสิ
    ไวมั่กมากใช่มั้ยล่ะ ก็พอดีว่า "คนขับรถ" มัน "ขับดี"<เกินไป> อ่ะนะ ก็เลยถึงไว
    แสดดดดดดดด.............ขี่ไวมาก เขา-เขิว ไม่กลัวมันแล้ว เหยียบสุดฤทธิ์ โค้ง-เคิ้ง ไม่มีเบา เออ เอากะมันดิ
    อุตส่าห์ดีใจแล้วนะที่ถึงไว แต่กว่าจะหาที่พักได้นี่ ให้ทายหาได้กี่โมง ?
    2 ทุ่มคับพี่น้อง หามันทั่วเชียงใหม่เลย เต็มมันทุกโรงแรม
    ตั้งแต่ระดับ ห้าดาว ยัน ไม่มีดาว ไม่มีเหลือให้กรูเลย เวงกำเจงๆ
    ผลสุดท้าย ไปได้พักโรมแรมไรรู้มั้ย
    " โรงแรม เชียงคำ " โอ้โห แค่ชื่อก็โดนซะแร้วววว กรูรู้สึก " ตะหงิด-ตะหงิด " ตั้งแต่เห็นป้ายชื่อแล้วล่ะ
    ดูภายนอกก็โอเคอยู่ เหลือแต่ห้องพัดลมอ่ะนะ ห้องแอร์เต็ม
    เออเอาก็ได้วะ ขี้เกียจหาแล้ว เหนื่อย นี่ขนาดไม่ได้ขับเองยังเหนื่อยเลย
    เดินขึ้นบันไดเอาของไปเก็บ อื้อหือ....สุดๆ สภาพบันได และ บรรยากาศของโรงแรม
    " ทำไมมึงไม่ขึ้นลิฟท์กันวะ " แต่ก็แค่ชั้นสาม
    พอเดินผ่านลิฟท์เท่านั้นแหละ ....." กรูว่าขึ้นบันไดอ่ะดีแล้ว " <อืม กรูก็คิดเช่นนั้น>
    กว่าจะกินข้าวกันเสร็จ ก็เกือบ 4 ทุ่มแล้ว กาดรินคำ กาดหน้ามอ ก็จะปิดแล้ว สรุปคืนนี้เลยไม่ได้ไปไหน <แอบเซง นิดๆ>
     
    สภาพห้องนะ เห็นแล้วกรูอยากตาย ไฟห้องน้ำก็ กระพริบ-กระพริบ น่ากลัวพิลึก ภายในสนิมเกาะ  โอ้ยยยยยยย....กรูล่ะเครียด
    ตกกลางคืน นอนๆอยู่ ชักโครก ชักเองอีกนะ นานประมาณ 5 นาทีได้ กรูล่ะอยากตาย จะเปลี่ยนโรงแรมก็ไม่ได้
    เสียดายตัง หาที่ไหนก็ไม่ได้แล้ว เต็มหมด เวงกำ จิงๆ
     
    วันอาทิตย์ก็ไปกินข้าว กินกาแฟ ไปกาดสวนแก้ว แอร์พอร์ต แต่ไม่ได้ไปงานพืชสวนโลกนะ
    เพราะว่า เพื่อนๆที่นั่นบอกว่า ต้นไม้มันเริ่มเหี่ยวแล้ว ไม่ค่อยสวยแล้ว ให้ไปใกล้ๆปีใหม่อีกที เค้าจะเปลี่ยนต้นไม้ใหม่
    อย่างว่าแหละ มันสมควรจะเหี่ยว เพราะอากาศเชียงใหม่ ร๊อนนนนนนนนน..ร้อน
    ร้อนมากมาย ไม่เห็นหนาวเหมือนเชียงรายเลย
    ตอนเย็นๆไปถนนคนเดินมา เดินกันเมื่อยเลย เดินจนตังหมด ไม่รู้เดินยังไง 555+
     
    ออกจากเชียงใหม่ตอนสามทุ่มกว่าๆ ถึงเชียงรายเกือบ 5 ทุ่ม ไวกว่าขาไปอีก
    ไม่ต้องห่วงหรอกว่าจะไม่ได้นอนบนรถ อืม ก็ไม่ได้นอนจิงๆนั่นแหละ
    ขนาดกลางคืน มืดๆนะ เขาก็สูง รถสวนมาก็แยะ
    คนขับรถของเราก็ยังไม่เบา ปีนี้คงได้รางวัล "คนขับรถยอดเยี่ยม"<แย่ อิอิ>
    ล้อเล่นนะ ยังไงก็ต้องขอบคุณมัน ถ้าไม่มีมันเราคงไปเที่ยวกันไม่ได้ ^_^
     
    เหนื่อยจากการเดินทาง กลับมาก็หลับกันเป็นตายเลย
    เช้าไปเรียนกันด้วยสภาพอ่อนล้า
    รู้งี้ไม่ไปดีกว่า เข้ามาก็วีนเลย ไม่พูดไทยซักคำ 
    ยิ่งมึนๆอยู่ด้วย มึนกว่าเดิมเลย <เมื่อไหร่จะเลิกงอนซักทีล่ะคับพี่น้อง>
    กรูล่ะเซ็ง.....!!
     
    ดีว่าตอนเย็นไม่ต้องไปเป็นพี่สวัสดิการให้น้อง
    เพราะขอไว้ว่า วันนี้เหนื่อย ขอพักผ่อน <อู้งาน อิอิ>
    แต่วันต่อมา ก็ต้องมาเป็นให้อยู่ดี
    พอดีว่า "พี่ระเบียบ" เค้าขอมาน่ะ วันนี้ต้องการพี่สวัสดิฯเยอะหน่อย
    สงสัยจะมีอะไรดีๆให้ดู อยากรู้-อยากเห็น
    และแล้วก็ได้เห็น . . . . . . . . . .จุด จุด จุด
    ไม่ขอบอกล่ะกัน มันเป็นความลับ พูดไปมันไม่ดี ทำงานกะพี่ระเบียบ ไม่เชื่อฟังเดี๋ยวโดน"ลง" อิอิ
    ก่อนจะกลับพี่เค้าขอให้เดินไปส่งน้อง
    ไอ้เราก็ " โอเค จัดไป " 
    ด้วยความมีสปิริตในการทำงานเป็นพยาบาล เห็นน้องเหนื่อยๆก็เลยถามว่า
     
    "น้องคะ ใครจะเอา ยาดม ยาลม ยาหม่อง มั้ยเอ่ย"
     
    เจอดีเลยครับพี่น้อง....
     
    " พี่คับ ผมขอ "ยาเลิฟ" คับพี่ "
    " หัวใจผมหล่นคับพี่ "
    " เอาป้ายชื่อผมไปนอนกอดมั้ยคับ "
    " โหพี่ หุ่นแบบนี้ เสป็คผมเลย "
     
    เอ่อ น้องค่ะ แฟนพี่เป็นพี่ระเบียบนะ .. บอกแบบนี้ก็แล้วน้องก็ยังเล่นไม่เลิก
    อุตส่าห์จะช่วยไม่ให้โดนทำโทษแล้วนะ  ไม่เชื่อกันเอง <งั้นกรูไม่พูดแล้วนะ  อันนี้คิดในใจ>
    เคยได้ยินคำว่า " ปลาหมอตายเพราะปาก" กันมั้ย
    นั่นแหละ และแล้ว " ปลาหมออย่างน้องๆก็ตายในตอนเย็นวันพุธ "
    ไม่ต้องให้บอกนะ ว่า " ตายเพราะอะไร " คิกๆๆ
     
    เพราะคำพูดของน้องๆวันนั้น สวัสดิการอย่างฉันเลยได้ฉายากะเค้า
    " พี่สวัสฯ ยาเลิฟ " เหมือนจะเท่ห์นะ
    โดนแซวเลยกรู น่าอายจิงๆ น้องนะน้อง ทำกันได้
     
    ###############################3333
     
    ปล.นะ
     
    เกรท - อัพแล้วนะโว้ย ขี้บ่นจิงๆ เอ่อ แต่ของชั้นยาวกว่าของแกว่ะ 555
    พี่แอ๊ป - เสร็จแล้วนะจ๊ะ อย่าดูแต่รูปล่ะ อ่านซะมั่งก็ได้
    หยก - ขอบใจนะที่พาไปเที่ยว และพากลับมาอย่างปล่อยภัย
    ยิม - ว่างๆไปเที่ยวกันอีกนะ หนุกดี ชอบๆ
    น้องๆว่าที่มดดำ - พี่บอกแล้วไม่ให้พูด ไม่เชื่อพี่ เจอดีเลยเห็นมั้ย
    พี่ระเบียบคนนั้น - โหดจังนะ ลงน้องเพราะหึงรึป่าวเอ่ย กร๊ากๆๆๆ
    คนที่บ้าน - คิดถึงแม่จัง ตาด้วย ทุกคนเลยนะ อยากกลับบ้านมั่กมาก
    หมิว - คิดถึงนะ อยากเจอจัง อยากกิน...กะมึงมั่กมาก
    กล้วย - หายไปเลย ทักไปก็ไม่ค่อยตอบ คิดถึงนะโว้ย อย่าให้โมโหนะเด๋วจะโดนมอม อิอิ
    แก้ว - ยังมีชีวิตอยู่ป่าว เปงห่วงมึงนะ
    เพื่อนๆ 6/1 - วันที่ 30 ธันวา นี้เจอกันนะโว้ย ใครรู้แล้วแต่ไม่ไปเปงหมา
     
    ####################################333333
     
    ข อ บ คู ณ ที่ รั ก กั น   ข อ บ คุ ณ ที่ อ ยู่ ข้ า ง ๆ ฉั น   ข อ บ คุ ณ สำ ห รั บ ทุ ก สิ่ ง ทุ ก อ ย่ า ง
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    November 10

    เพื่อนสนิท

     
    "เพื่อนสนิท"
     
    เมื่อได้ยินคำนี้ ทุกคนคงจะนึกถึงหนังเรื่องนึงที่มีพระเอกชื่อ "ไข่ย้อย" และ นางเอกชื่อ "ดากานดา"
    หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของคนสองคนที่เป็นเพื่อนสนิทกัน
    แต่ใครเลยจะรู้ว่าในความเป็นเพื่อนมันมีอะไรที่มากกว่านั้น
    " ไข่ย้อย รัก ดากานดา " แต่ไม่ได้รักแบบเพื่อนนะ รักเกินกว่านั้น
    แล้วทีนี้ "ไข่ย้อยจะทำยังไง"
    วิธีของเขาคือ "เขาสารภาพรักกับเธอในวันที่สอบเสร็จ"(เรียนจบ)
    "แล้วแกมาบอกอะไรตอนนี้"...นั่นคือคำพูดของดากานดา
    ใช่เขาไม่สมหวัง...
    ...........
    ................................แต่
    ............คำว่าเพื่อนสนิทสำหรับฉัน
    มันไม่ใช่หนังเรื่องที่ไข่ย้อยรักดากานดา
    แต่...
    มันเป็นเรื่องๆนึงที่เกิดขึ้นกับคนสองคนที่เป็นเพื่อนกัน
    ถ้าสมมติว่า สองคนนี้ชื่อ ไข่ย้อย และ ดากานดา เหมือนหนังเรื่องนั้น
    สิ่งที่แตกต่าง ก็คือ "ไข่ย้อยไม่ได้แอบรักดากานดา"
     
    " ด า ก า น ด า ต่ า ง ห า ก ที่ ห ล ง รั ก ไ ข่ ย้ อ ย "
     
    คุณคิดว่า " ดากานดาในเรื่องนี้จะทำอย่างไร "
    เล่าให้ฟังเลยละกัน (จะได้ไม่ต้องเดา)
    คืนนั้น.เธอไปส่งเขาที่บ้าน
    และ...
    "เธอสารภาพกับเขาว่าเธอชอบเขา และเขาก็รับฟัง เขายิ้ม และตอบรับอย่างอารมณ์ดี"
    ระหว่างทาง ทั้งสองคนคุยกันถึงเหตุการณ์ต่างๆที่ผ่านมา ระหว่างเธอและเขาในช่วงที่เธอมีแฟนอยู่แล้ว
    ตอนนั้นมีเพื่อนผู้หวังดีมาบอกเธอว่า "เขาชอบเธอ"
    "แล้วมาบอกอะไรตอนนี้"...นั่นคือคำพูดของเธอที่พูดกับเพื่อนผู้หวังดี
    ความจริงก็คือ เธอชอบเขามานานแล้ว ชอบมาก่อนที่เธอจะมีแฟนเสียอีก
    แต่เธอไม่มีโอกาสที่จะพูด เพราะคิดว่าเขาคงไม่สนใจผู้หญิงแบบเธอ
    เธอหลงรักเขา ปลื้มเขา เพราะเขาไม่เหมือนผู้ชายทั่วๆไป ในสายตาของเธอเขาช่างแสนดี
    และสำหรับผู้หญิงอีกหลายๆคน เขาคือชายในฝันของผู้หญิงพวกนั้น
     
    "ทำไมนะ ทำไมเขาไม่บอกกับเธอ ตอนที่เธอไม่มีใคร"...เธอคิด
     
    และแล้ว เธอก็ส่งเขาถึงบ้าน ก่อนเข้าบ้าน เขาหันมาถามเธอว่า "ขี่ไหวมั้ย เด๋วจะไปส่ง"
    แต่เธอไม่ได้ให้เขาไปส่งหรอกนะ (เพราะเธอยังไหวอยู่)
    เมื่อเธอถึงบ้าน "เขาโทรมาหาเธอ แต่เธอก็ไม่ได้รับโทรศัพท์"
    เธอดีใจมากเมื่อเห็นสายที่ไม่ได้รับเป็นชื่อของเขา แล้วเธอก็โทรกลับ
    "โทรมามีรัยป่าว"
    "จะถามว่าถึงแล้วใช่มั้ย"
    "ถึงแล้ว"...(อมยิ้ม)
    "ไม่มีรัย แค่นี้แหละ"
    "อืม "
    "ครับ"
    หลังจากนั้นเขาส่งข้อความมาหาเธอ
    ฉบับแรก มันทำให้เธอฝันดี
    ฉบับที่สอง มันทำให้เธออารมณ์ดีเมื่อตื่นตอนเช้า (เพราะเธออ่านมันตอนเช้า)
    คืนนั้นเธอไม่ได้ถามเขา ว่าเขาชอบเธอเหมือนที่เธอชอบเขารึป่าว
    ที่เธอไม่ถาม ไม่ใช่เพราะว่าเธอกลัวคำตอบหรอกนะ
    แต่เธอกลัวว่า
    เมื่อถึงวันใหม่ เธอกับเขาจะไม่เหมือนเดิม เธอกลัวเสียเพื่อนดีๆอย่างเขาไป
     เ ธ อ อ ย า ก รั ก ษ า มิ ต ร ภ า พ ที่ ดี อ ย่ า ง นี้ ไ ว้ ต ล อ ด ไ ป
    .............
    ...........
    ......
    .. 
    หลังจากนั้นมา ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
    " เธอและเขายังคงเป็นเพื่อนสนิทกันอยู่ " ไม่มีอะไรไปมากกว่านั้น
     
    เ ธ อ ยั ง ค ง เ ป็ น เ ธ อ เ ห มื อ น เ ก่ า   แ ล ะ  เ ข า ก็ ยั ง ค ง เ ป็ น เ ข า เ ห มื อ น เ ดิ ม
     
    ต่างคนต่างเก็บมันไว้ ไม่มีใครพูดอะไร
    มีความรู้สึกดีๆให้กันเหมือนเดิม
    แม้ว่าใครคนใดคนหนึ่งจะคิดอะไรมากกว่านั้น
    แต่มันก็จะอยู่ในฐานะเพื่อนที่ดีเท่านั้น
    ..........
    ......
    ...
    รู้อะไรมั้ย
    .........
    ......
    ...
    " ฉันต้องรวบรวมความกล้ามากมายมหาศาลก่อนที่จะบอกกับแกว่า ฉันรู้สึกกับแกยังไง
    ขอบคุณแอลกอฮอล์ที่ทำให้ฉันกล้า
    ฉันรู้สึกโล่งอกที่ได้สารภาพกับแก และดีใจที่แกยังเหมือนเดิมกับฉัน
    ขอบคุณที่แกส่งข้อความมาให้ฉัน มันทำให้ฉันรู้สึกดี
    มันอาจจะส่งมันมาเพราะแอลกอฮอลล์ในเลือดของแก
    ถึงจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ฉันก็ไม่ว่าแกหรอก
    เพราะแกก็ไม่เคยทำแบบนี้เหมือนกัน ถ้าแกไม่กลึ่มๆ "
    ............
    .......
    ...
     ผู้หญิงหลายคนคิดว่า แค่ได้รู้จักกับแกก็ถือว่าโชคดีแล้ว
    แกรู้มั้ย "ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ" แต่ฉันโชคดีกว่าตรงที่
     
    " ฉันได้เป็นเพื่อนสนิทของแก "
     
    ฉันจะไม่ใช้คำว่า " ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย " กับแกนะ เพราะว่าแกรู้แล้ว
    และ คำว่า " เพื่อนรัก กับ รักเพื่อน " มันจะเป็นความหมายของความรักที่เพื่อนจะมีให้กันเท่านั้น
    เพราะฉันไม่อยากเสียแกไปจริงๆ
     
    "ฉันรักแกว่ะ"
     
     
     
     
     
     
     
     
    November 08

    วันเกิดเพื่อน

    เมื่อคืนไปกินหมูกะทะกะเพื่อนๆมา
    นานๆจะอยู่ครบsecซะที
    พอดีว่า เนื่องในโอกาสวันเกิด บิ๊ก กะ โอห์ม น่ะ
    มันเลี้ยง ของฟรี ชอบๆ อิอิ
    ถ่ายรูปไว้เยอะแยะเลย หนุกหนานกันมาก
    ร้องเพลง กินหมูกะทะ ตบท้ายด้วยเหล้า งานนี้ Pure ค่ะ ไม่มีผสม รอบโต๊ะ
    เมามายไปตามๆกัน เหอๆ นานๆกินหนุกดี
    เพื่อนๆเต็มที่ น่ารักกันทุกคนเลย
    นี่นัดกันไว้ว่าสอบเสร็จจะไป Red Rose กัน  (อ่านะ)
    ได้เวลาอันสมควรแล้วก็แยกย้ายกลับหอ
    เวลาเมาๆนี่ก็ดีนะ แอลกอฮอล์เข้าเลือด มันทำให้คนเรามีความกล้า
    กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยจะกล้าทำเมื่อตอนไม่เมา
    เพื่อนเราสารภาพไปแล้วเมื่อปีที่แล้ว ปีนี้เราก็เลยเอามั่ง
    "อยากจะสารภาพว่ารัก แต่เธอไม่อยากจะฟังใช่มั้ย"
    บ้าน่า ไปกันใหญ่แล้ว เด๋วจะเข้าใจผิด
    แต่อยากจะบอกว่า "เมื่อคืนมีความสุขจิงๆนะ"
    มีความรู้สึกว่าโล่งอก โล่งใจ โล่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    เฮ้อ.........................โล่ง
    พอๆๆๆเลิกเขียนแล้ว ความสุขแบบนี้คนอื่นไม่สามารถเข้าใจได้
    เก็บไว้คนเดียวดีกว่า ไม่พูดออกไปให้ใครรับรู้ เพราะไม่สามารถอธิบายให้คนอื่นเข้าใจได้
    อิอิ อยากรู้ล่ะสิ ไม่บอกหรอก เหอๆ
     
    ................................
     
     
    ไปล่ะ เด๋วจะอัพรูปให้ดู เพื่อนๆเมื่อคืนอยากได้รูปก็ก๊อบไปนะ
     
     
    ................................
     
    ปล.
    "สักวันฉันจะดีพอ"